အခ်စ္မ်ားစြာ ျဖင့္……..

ၿငိမ္းခ်မ္းၿငိမ္း                                                                            (၁)
ဗာလင္တိုင္း ဟု ေခၚၾကသည့္ ခ်စ္သူမ်ား ေန ့ကို  လည္း ကိုဘေမာင္ တစ္ေယာက္ မႏွစ္ က လို ပင္ ပ်င္း
ရိညည္းေငြ ့စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ ရအံုး မည္ ျဖစ္သည္။ ကမာၻ ဦး လူသား တို ့ မီး ကို ရွာ ေဖြ ေတြ ့ ရွိ
ၿပီး မေရွး မေႏွာင္း မွာ ပင္ အခ်စ္ ကို ရွာ ေဖြ ေတြ ့ရွိ ခဲ့ ၾကသည္ ဟု ဆိုၾကေသာ္ လည္း ကိုဘေမာင္
တစ္ေယာက္ အတြက္ ေတာ့ အခ်စ္ ဆိုသည္ မွာ ရွာ မွ ရွား ျဖစ္ေနသည္။

ငယ္ငယ္ က မိုးေကာင္း ဘုရားတြင္ ေဟာသည့္ ေဗဒင္ ဆရာ တစ္ဦး ၏ ေဟာၾကား ခ်က္ တစ္ခု ျဖစ္သည့္
“ ခင္ဗ်ား အခ်စ္ေရး မွာ ကံေခလိမ့္ မယ္” ဆိုသည့္ စကား က အခု ထိ သူ ့ နား ထဲ က ကို မထြက္။

(၂)

ေလေျပ ေလညွင္း မ်ား က အဆံုး မဲ့ ကြင္းျပင္ က်ယ္ႀကီး ကို ျဖတ္ေက်ာ္ ေနၾကသည္။ ေကာ္လိုယာဒို ျမစ္
က ေရာ့ကီး ေတာင္ တန္း ေတြ ကို လွည့္ပတ္ ေကြ ့ေကာက္ စြာ  မနား တမ္း စီးဆင္း ေနေလ သည္။ တစ္
ကမာၻလံုး ၏ အလွ ဆံုး ေနရာ မ်ား သည္ ေကာ္လိုယာဒို ႏွင့္ ယူထ ျပည္နယ္ ထဲ တြင္ ပဲ ရွိ သည္ ထင္ ရ
ေအာင္သဘာ၀ အလွ  ၏ ဖမ္းစား မႈ ဥ္ ကိုဘေမာင္ တစ္ေယာက္ ရစ္ မူးေန ခဲ့ သည္။ Canyonland
National Parkဟု ေခၚသည့္ သည္ ေန ရာ သို ့ သူ ေရာက္ဖူး ခ်င္ ေန ခဲ့ သည္ မွာ ၾကာလွၿပီ ျဖစ္သည္။
ရုပ္ရွင္ ေတြ ႏွင့္ ဒစ္ကာဗာရီ လို ရုပ္သံ ခ်ယ္ နယ္ မွာ ဒီေနရာ ကို ခဏ ၊ ခဏ ေတြ ့ဖူး ေန က တည္း က
သူ သြား ခ်င္ လွၿပီျဖစ္သည္။ ခရီးသြားရ တာ ၀ါသနာ ပါ .. ေတာေတာင္ ေရေျမ ..သဘာ၀ အလွ ကို ခံစား
တတ္သည့္ သူ မို ့ အီဖလ္ေမွ်ာ္ စင္ ၊ လုဗ္ ျပ တိုက္ ၊ ဗင္းနစ္ ညခ်မ္း ၊ နယူးေယာက္ ညေန ၊ ဂိုးဒင္း ဂိတ္ တို ့
ထက္ သည္လို  သဘာ၀ အလွ ကို ပို၍  မက္ ေမာ မိသည္။

ရႈ မဆံုး ႏိုင္ ၊ ေမွ်ာ္ မဆံုး ႏိုင္  ေခ်ာက္ ကမ္းပါး မ်ား ၊ လွ်ိဳ ေျမာင္အသြယ္သြယ္  ႏွင့္ ေက်ာက္ ဆြယ္ ၊
ေက်ာက္ေဆာင္  မ်ား သည္ သဘာ၀ အတိုင္း ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဗိသုကာ တစ္ေယာက္ က စနစ္ တက်
ေန ရာ ခ်သြား ပံု ႏွင့္ ပို လို ့ ေတာင္ တူေနေသးသည္။

အဆံုး မရွိ ေအာင္ က်ယ္၀န္းလြန္းလွ သည့္ လွ်ိဳေျမာင္ ႀကီးမ်ား ကို ေငးေမာ ၾကည့္ ေနသည္ မွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာ
သြား ၿပီး လဲ သူ မသိေတာ့ …. “ ေမာင္” ဟူသည့္ ေခၚ သံ ၾကား မွ သူ ေနာက္ ကို လွည့္
ၾကည့္ မိလိုက္ သည္။ ေန ရဲ ့ အလင္းေရာင္ လာရာ ကို ေက်ာ ေပး ၿပီး ရပ္ ေန မိသည့္ အတြက္ ၊ ေန ရွိရာဘက္ ကို မ်က္ႏွာ ျပန္မူ
မိေတာ့ သူ ၏  မ်က္ လံုး ေတြ အမွတ္တမဲ့ က်ိန္းစပ္ သြား သည္။ မ်က္ လံုး ကို ခဏ ပိတ္ၿပီး  ျပန္ အား ယူၾကည့္လိုက္
ေတာ့ မွ  သူ ့ေနာက္ မွာ ရပ္ ေနသည္ မွာ တျခား သူ မဟုတ္ ဆယ့္ ငါး ႏွစ္ ေက်ာ္ခန္ ့ ေ၀းကြာ ခဲ့ ရသည့္ ရည္စား ဦး  ျဖစ္ေနသည္။

“ မ” … ကိုဘေမာင္ ပါးစပ္ မွာ ထြက္ လာသည့္ တစ္လံုး တည္း ေသာ စကား လံုး ျဖစ္သည္။

ခ်ိန္းဆို ထားျခင္း လည္း မဟုတ္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ ထား သည့္ ေနရာ လည္း မဟုတ္ ပါဘဲ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ျပန္
လည္ ဆံုစည္း ၾက ေသာ္ လည္း သူ တို ့ ႏွစ္ဦး ၏ ျပန္လည္ ဆံု စည္း ရ မႈ က သိပ္ ၿပီး ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး
မရွိ လွ။

ကိုဘေမာင္ က “မ” ဟု တစ္ လံုး တည္း သာ ျပန္ လည္ ေခၚၿပီး ၊ သူ ့ ႏႈတ္ ခမ္းမ်ား က မည္ သည့္ စကားလံုး
မွ ထပ္ မထြက္ လာ ေတာ့  …သူ ့ တြင္ ေျပာစရာ စကား မ်ား မရွိ ေတာ့ ၿပီ ေတာ့ မဟုတ္။ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ့္
ငါးႏွစ္ ေက်ာ္က အျဖစ္အပ်က္ မ်ား က သူ ့ေခါင္း ထဲ တဖ်တ္ဖ်တ္ ျပန္ေပၚ လာ ေန သည္။ သူတို ့ ႏွစ္ဦး ၏
ေရႊအိုေရာင္ ေနာက္ ဆံုး ေန ့မ်ား ႏွင့္ ေ၀းကြာျခင္း ခရီးအစ ေန ့စြဲ မ်ား ကို ျဖစ္သည္။ အဲသည္ တုန္းက အသက္
ႏွစ္ ဆယ္ ေက်ာ္ သာ ရွိ ေသး သည့္ ကိုဘေမာင္ က သူငယ္ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ ေသာက္ ျဖစ္ၿပီး မူးလာသည္ ဆိုလွ်င္
“ ငါ ရတနာ ့ကို ျပန္လက္ထပ္မယ္” “ ငါ တို ့ ႏွစ္ဦး ျပန္ဆံု တဲ့ ညေနမွာ နပိုလီယံ
ဂ်ာမဏီ ကို ႏိုင္တုန္းက ေအာင္ပြဲ ခံ ေသာက္ ခဲ့ တဲ့ မားေလာ့ ၀ိုင္မ်ိဳး မင္း တို ့ ကို အ၀ တိုက္ မယ္” ဟု
က်ံဳး ၀ါး ခဲ့ သည္။

တစ္ခါ တစ္ေလ က် ေတာ့ ေကာ္ဖီ ဆိုင္ တြင္ ေဆြးေဆြး ေျမ့ေျမ့ ထိုင္ရင္း ကိုဘေမာင္ ေျပာခဲ့ သည္မ်ားက
“အခ်စ္ နဲ ့ ေတာ္လွန္ေရး ဟာ အေတာ္ပဲ ဆန္းၾကယ္ တယ္ ၊ ဘယ္ အခ်ိန္ မွာ စၿပီး ဘယ္ အခ်ိန္ မွာ ဆံုး
မွာ လဲ”   လို ့ ဘယ္သူ မွ မခန္ ့မွန္း ႏိုင္ၾက ပါဘူး စသည္ျဖင့္ သူ၏ အေတြး အျမင္ မ်ား ကို လည္း မွ် ေ၀
ေလသည္။

ကိုဘေမာင္ ႏွင့္ ရတနာ တို ့ ၏ ခ်စ္သက္တမ္းသည္ သိပ္ ေတာ့ အၾကာႀကီး မဟုတ္ ေရာ္ရြက္၀ါ တို ့ ေျမခ
သည့္ ရာသီမ်ိဳး ႏွစ္ခါ ေလာက္ မွာ ပင္ ကြဲ ခဲ့ ၾကရသည္။ ရုပ္ရွင္ ေတြ ထဲ က လို  ရင္နာ
စရာ ဇာတ္လမ္း ၊ ဇာတ္အိမ္ မ်ိဳး ျဖစ္သည့္ …. အိမ္က သေဘာမတူ လို ့၊ ေကာင္မေလး ကို အျခားတစ္ေယာက္
က ခိုးေျပး သြားတာ တို ့၊  မဂၤလာ ေဆာင္ခါနီးမွာ ကားေမွာက္ လို ့ ေသသြားတာ မ်ိဳး လံုး လံုး မဟုတ္ ေခ်။

ကိုဘေမာင္ ၏ တေရြ ့ေရြ ့ပံုေဖာ္ေနသည့္ အိပ္မက္ တို ့ သည္ ရတနာ့ အဖုိ ့ေတာ့ လက္ေတြ ့မဆန္ လွ သည့္
စိတ္ ကူး ေတြ ျဖစ္ေနသည္။ တစ္ခါ တစ္ေလ က်ေတာ့ သူမ ၏ သူငယ္ ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ ဆံု ခိုက္ ကိုဘေမာင္
အေၾကာင္း ေတြ ကို ရတနာ ေျပာျဖစ္သည္။ …….“ ေတာ္… ေတာ္ ရူး တဲ့ လူပဲ … ရုပ္ရွင္ ဒါရိုက္တာ လုပ္ခ်င္
တာျမန္မာ ျပည္မွာ လုပ္ လဲ ရရဲ ့ သား နဲ ့ ေဟာလိ၀ုဒ္ မွာ သြား လုပ္ ခ်င္တယ္တဲ့…ရူးပါေပ့ ”  ရတနာ ၏
သူငယ္ခ်င္း မ်ား က ေတာ ကိုဘေမာင္ ကို မွတ္ ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳ ၾကသည္။ အား လံု ကို သတၱဳ ခ်ၾကည့္
ေတာ့ “နင္ ေတာ့ ေရွ  ့ဆက္ ၿပီး အရူး လင္လုပ္ ရမယ့္ ပံု ရွိတယ္” ဆုိ သည္ ရလာဒ္ မ်ိဳး ထြက္ လာသည္။

ေနာက္ဆံုး ေတာ့……ကိုဘေမာင္ ၏ အိပ္မက္ ေတြ .. ရြက္လႊင့္ ရာ ေနာက္ ကို ရတနာ ပါရမီ မျဖည့္ ႏိုင္
ေတာ့ ….

(၃)

ထိုင္၀မ္ ႏိုင္ငံ သား ဒါရိုက္တာ အန္းလီ က အေမရိကန္ ႏြားေက်ာင္းသား ဘြဲ ့ ကို Brokeback Mountain
အမည္ ျဖင့္ ရုပ္ ရွင္ ရိုက္ ျပၿပီး ေအာ္စကာ ဆု တက္ယူ လိုက္ သည့္ အခါ ကိုဘေမာင္ ပိုၿပီး အားတက္လာ
မိသည္။ ေနာက္ အာရွ သား တစ္ေယာက္ က ငါ့ အလွည့္ျဖစ္ရမယ္ ဆိုသည့္ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ တို ့ သည့္ ပိုၿပီး
ရွင္ သန္လာ သည္။

အန္းလီ ေအာ္စကာဆု  ရသည့္ ေန ့ က ကိုဘေမာင္ တစ္ေယာက္ ရတနာ ႏွင့္ အတူ ညေနေစာင္း လမ္း
ေလွ်ာက္ထြက္ရင္း “ေမာင္.. လည္း တစ္ေန ့က် ရင္ သူ ့ လို ျဖစ္ခ်င္ လိုက္တာ” သူ ့ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ ေတြ
ကို ျဖန္ ့ခင္း ျပ ရာ ရတနာ “ ျဖစ္ရ မွာ ေပါ့ ေမာင္ ရယ္ … ေမာင္ …က လူေတာ္ ပဲ ဟု အားေပး စကား ဆို
ခဲ့ သည္။ ေနာင္ ….. ႏွစ္ မ်ား စြာ ၾကာ သည့္ တိုင္ …. မဆံုစည္း ရသည့္ ခ်စ္ဦးသူ က အား ေပးခဲ့ သည့္
ထိုစကားမွာ ကိုဘေမာင္ အတြက္ စိတ္ခြန္အား ျဖစ္ေစခဲ့ သည္။

××                                                   ××                                                           ××

က်န္ရွိ ေနသည့္ အပိုင္းမ်ား ကို ဆက္ လက္ ေစာင့္ ေမွ်ာ္ဖတ္ရႈ ျခင္း အတြက္ ေက်းဇူး တင္ရွိ ပါသည္။