အားပါး———–တကယ့္ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားႀကီးဟန္ဘဲ ေနာ္………………….

တစ္သက္လံုး—မိမိရာထူးတည္ျမဲေရး-ေဆြမ်ိဳးမိသားစုေကာင္းစားေရးကို ———–မ်က္ႏွာႀကီးသူခိုးတို႕ရဲ့လုပ္ထုံုးလုပ္နည္းကြက္ျပည့္နင္းၿပီး ဘ၀ကုိျဖတ္သန္းလာလိုက္တာ …အခုထိလဲ………….သိက္ခါရွိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေကာင္းတုန္းဘဲကိုး………………………..

ေခြးမသား…ေရႊမန္း မင္းအိမ္ကပိုင္ဆိုင္မႈေတြအားလံုး……………မင္းရဲ့တရား၀င္……….၀င္ေငြေတြ ႏွင့္ ရယူပိုင္ဆို္င္ခဲ့တာဟုတ္မဟုတ္…………..သတ္တိရွိရွိေျဖၾကည့္ပါဥိး။……………………သတ္တိရွိရွိေျဖပါေလကြာ

But who ppl shouting ” Don’t Buy Copy’ ” Don’t Buy Imitation”.
But for who shouting , did they really support original at first?
and why they don t mention about foreign Copy CD on the street?
These are not creation? or they only buy original foreign movie?
let it b. what about software they are using to create their movie or song?
Are they really buy original? .

from the politic view? why gov don t try to solve the matter but taxing lot amount?
Honestly i don t know. but what i see is there are a lot of thing need to do in this moment
in myanmar. Media is one of the important but not most.
People who working in media field is living in better condition than other fields in myanmar.
There are lots of poor people in Myanmar. A lot .. Some poor people dont know the meaning of Education , Health , of course, freedom as well as media.So.. .why dont you let them start from basic thing.. let poor ppl to eat first. let give them chance to go hospital when they need.

So in this moment, why don’t we give time for them, gov , a bit more cos we already suffer a few decades . Let them settle which is most important and one by one .. I am sure one day when media people give money to Microsoft, some editing software company, all director, actor waring no imitation clothes, Next generation wouldn’t know the meaning of Myanmar copy cd.

whenever i feel that country is not fair for me. I always try to read back this quote what Kennedy said once ‘”Ask not, what your country can do for you. Ask what, you can do for your country.”
Take care.

ျမန္မာျပည္က အသိမိတ္ေဆြေတြ၊အေပါင္းအသင္းေတြဆီကိုု မၾကာခဏ ဖုုန္းဆက္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲက လူေတြမွာ အေမရိကန္ဆိုုရင္ အထင္ႀကီးတဲ့ေရာဂါ၊ႏိုုင္ငံျခားဆိုုရင္ အထင္ႀကီးတဲ့ ေရာဂါေတြ စြဲကပ္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ့္ မိသားစုုက အစေပါ့။ အေမရိကန္မွာ ဇိမ္က်က်၊ အဆင့္အတန္း ျမင့္ျမင့္ ေနရေနရတယ္လိုု႔ ထင္ေနၾကတယ္။ ဒီမွာ အခြန္ ေဆာင္ရတဲ့ စနစ္ (ႏိုင္ငံေတာ္ခြန္၊ ျပည္နယ္ခြန္ နဲ႔ ၿမိဳ႕ခြန္၊အိမ္ခြန္၊ကားခြန္၊ ပိုုင္ဆိုုင္မႈအခြန္) ေတြကိုု သူတိုု႔ မသိၾကဘူး။ ဒါေတြကိုု ႐ွင္းျပေနရင္လည္း ေျပာမဆံုုးေပါင္၊ေတာသံုုးေတာင္ဆိုုသလိုု ျဖစ္သြားမယ္။

က်ေနာ့္အိမ္ကိုုေတာင္ ဖုုန္းေျပာတုုန္းက ျပန္ေမးလိုုက္ေသးတယ္။ အဲဒီေလာက္ အထင္ႀကီးေနရင္ အေမရိကားမွာ လာေနၿပီး အလုုပ္လုုပ္ပါလားလိုု႔ေမးလိုုက္ေတာ့ အဲေလာက္လည္း မစြန္႔စားရဲၾကျပန္ဘူး။ သူတိုု႔က ျမန္မာျပည္မွာလိုု ေအးေအးေဆးေဆးေနၿပီးေတာ့၊ အေမရိကန္က ၀င္ေငြမ်ိဳးကိုု လိုုခ်င္ၾကတာဆိုုေတာ့ မခက္ေပဘူးလား။ ဒီမွာက ေဒၚလာရွာၿပီး ေဒၚလာသံုုးရတာဆိုုေတာ့ ဘာမွ သိပ္မထူးပါဘူး။

ဒါဆိုုရင္ အေမရိကားမွာ မင္း ဘာေၾကာင့္ေနေနတာလဲလိုု႔ က်ေနာ့္ကိုု ေမးလာရင္ ေျဖစရာ အေျဖက ရွင္းရွင္းေလးပါ။ လူျဖစ္ၿပီး လူလိုု သူလိုု ဆက္ဆံခံခ်င္တဲ့အတြက္ လူကိုု လူကိုု ဆက္ဆံတဲ့ႏိုုင္ငံမွာ လာေနေနရတာ လိုု႔ပဲ ေျဖပါရေစ။ က်န္တဲ့အခ်က္ကေတြ ဘာမွ မထူးပါဘူး။